อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 22 พฤษภาคม 2565

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 22 พฤษภาคม 2565

สามีตีตรา วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557

สายน้ำผึ้งชะงักกึก! หันขวับ! มามองรสสุคนธ์ “น้ารสว่ายังไงนะ” รสสุคนธ์หยิบหนังสือ พิมพ์จากในกระเป๋าสะพายของตัวเองยื่นให้สาย น้ำผึ้ง “อ่านเอาเอง! จะได้ตาสว่างสักที!” พุธที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา 00.00 น.

พิศุทธิ์มาทำงานก็เจอฟองดาวแซว บอกแสดงความยินดีที่พิศุทธิ์จะแต่งงาน พิศุทธิ์งงเพราะเขายังไม่ได้บอกใคร ฟองดาวเลยบอกเรื่องข่าวซุบซิบ เนื้อแพรโทรฯ มาหาลูกชายและถามว่า รู้จักสายน้ำผึ้งหรือไม่ พิศุทธิ์บอกทำงานที่เดียว กัน เนื้อแพรเลยเริ่มจะเดาอะไร ๆ ได้ และให้ลูก ชายบอกเรื่องนี้กับกะรัตเพราะกลัวมีปัญหา

“ชาย แม่ขอเตือนนะลูก สายน้ำผึ้งกับกะรัตมีอดีตที่เลวร้ายต่อกันมาก กะรัตจะรู้สึกยังไงถ้ารู้ว่าลูกไม่บอกเค้าเรื่องนี้”

“เพราะผมคิดว่ามันไม่น่ามีอะไร ตอนนี้สายน้ำผึ้ง ก็เริ่มต้นทำงานที่ใหม่เพื่อดูแลลูก กั้งก็อยู่ส่วนกั้ง ผมว่าไม่น่ามีปัญหา”

“ชายรู้จักผู้หญิงน้อยไป! เรื่องของสาย น้ำผึ้งกับหนูกั้งไม่ใช่การทะเลาะ เพราะการไม่มีแล้วถึงแย่ง แต่มันเป็นเรื่องของความอิจฉาริษยา สายน้ำผึ้งหักหลังเพื่อนอย่างเลือดเย็น แม่เตือนชายไว้เลยนะลูก ผู้หญิงคนนี้อันตราย ถ้าสายน้ำผึ้งรู้ว่าชายเป็นคนรักของหนูกั้ง เขาต้องไม่ปล่อยหนูกั้งมีความสุขกับชายแน่ ๆ!”

เนื้อแพรวางสายไปแล้ว พิศุทธิ์เริ่มกังวลจึงคิดจะพูดกับสายน้ำผึ้งตรง ๆ เลยโทรฯ นัดให้มาเจอกันตอนเย็น สายน้ำผึ้งมีความหวังขึ้นมาอีก แต่ทันใดนั้น สายน้ำผึ้งเกิดปวดท้องกะทันหันเลยต้องไปโรงพยาบาล รสสุคนธ์ไปซื้อของที่ตลาดและเห็นข่าวซุบซิบในหนังสือเข้าก็เป็นห่วงหลานสาวขึ้นมา เพราะรู้ดีว่าสายน้ำผึ้งอิจฉาริษยากะรัตมาก รสสุคนธ์มาที่โรงพยาบาล หมอบอกให้สาย น้ำผึ้งนอนนิ่ง ๆ หนึ่งสัปดาห์ เพราะมีอาการเสี่ยงต่อการคลอดก่อนกำหนด

สายน้ำผึ้งดึงดันที่จะออกจากโรงพยาบาล เพราะนัดกับพิศุทธิ์ไว้ พยาบาลพยายามรั้งไว้แต่สายน้ำผึ้งก็ไม่ยอม รสสุคนธ์ทนเห็นหลานสาวคลั่งต่อไปไม่ไหวเลยโพล่งขึ้น

“ไม่ต้องไปหาเขาแล้ว!! เขาไม่มีวันเอาแหวนนั่นให้ผึ้งหรอก เพราะแหวนนั่น!...เขาเอาไปขอกั้งแต่งงานแล้ว”

สายน้ำผึ้งชะงักกึก! หันขวับ! มามองรสสุคนธ์ “น้ารสว่ายังไงนะ” รสสุคนธ์หยิบหนังสือ พิมพ์จากในกระเป๋าสะพายของตัวเองยื่นให้สาย น้ำผึ้ง “อ่านเอาเอง! จะได้ตาสว่างสักที!”

สายน้ำผึ้งรู้สึกหัวใจกำลังจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ไม่อยากรับหนังสือพิมพ์มาเปิดดูเพราะกลัวว่าสิ่งที่รสสุคนธ์พูดเป็นความจริง ทันใดนั้นสายน้ำผึ้งปัดหนังสือพิมพ์จากมือรสสุคนธ์ทิ้ง!! ไม่ยอมรับมาเปิดดู ต้องการหนีความจริง

“ไม่จริง! สองคนนั้นไม่เคยรู้จักกัน! เขาจะขอแต่งงานกันได้ยังไง! ไม่จริง! ผึ้งไม่เชื่อ!!!!!!!”

ทันใดนั้นสายน้ำผึ้งเป็นลมล้มไป รสสุคนธ์ และพยาบาลรีบเข้าไปประคองตัวสายน้ำผึ้งไว้ด้วยความตกใจ รสสุคนธ์นั่งเฝ้าหลานสาวที่ไม่ได้สติอยู่นาน เห็นว่าสายน้ำผึ้งหลับยาวเลยเข้าห้องน้ำอาบน้ำ แต่พอออกมาก็ต้องตกใจ เมื่อไม่เห็นสาย น้ำผึ้งแล้ว

สายน้ำผึ้งเดินออกจากลิฟต์ก็เซไปชนศิวา ศิวาหันไปมองแต่สายน้ำผึ้งเดินไปแล้วโดยไม่หันมาขอโทษ จึงเห็นแค่ด้านหลังเท่านั้น

  สายนํ้าผึ้งแค้นมากเมื่อรู้ว่าพิสุทธิ์ขอกะรัตแต่งงาน ได้แต่พรํ่าร้องกึกก้องในใจว่า พิศุทธิ์ต้องเป็นของตนเอง ไม่ใช่กะรัต สายนํ้าผึ้งมาที่ร้านอาหารที่นัดไว้กับพิศุทธิ์ พิศุทธิ์ตั้งใจจะพูดสิ่งทิ่คิดไว้ แต่สายนํ้าผึ้งก็เรียกบริกรมาสั่ง “ผัดไทยกุ้งสด” พร้อมกับส่งถุงอาหารถุงหนึ่งให้บริกรนำไปใส่จานให้ ไม่นานนักบริการก็นำ ผัดไทยกุ้งสดมา 2 จาน สายนํ้าผึ้งให้พิศุทธิ์ลองกินผัดไทยทั้งสองจานแล้วถามว่าจานไหนอร่อย พิศุทธิ์บอกจานที่สายนํ้าผึ้งซื้อมา

“ฉันซื้อมาจากร้านข้างถนนค่ะ ของที่ใช้ก็สด กุ้งก็ตัวใหญ่ เครื่องเยอะ มันถึงอร่อย แต่ดูผัดไทยของที่ร้านนี้สิคะ ของที่ใช้ก็งั้น ๆ กุ้งก็ตัวเล็ก เครื่องแทบไม่มีอะไร รสชาติไม่ได้เรื่อง แต่แปลกนะคะ...ที่คนกลับเลือกที่จะเชิดชูผัดไทยเน่า ๆ จาน นี้ เพียงเพราะมันขายในร้านหรู อยู่บนจานราคาแพง สิ่งที่ดูหรูหรา มันไม่ได้ดีอย่างที่คุณคิดหรอกนะคะ! สวยนอก แต่เน่าใน ถ้าคุณอยากได้ของที่ดีเพิ่ม คุณก็ต้องจ่ายเงินเพิ่ม เพราะสังคมแบบนี้ มันต้องใช้ผลประโยชน์ต่อผลประโยชน์ สิ่งที่ดูธรรมดาราคาถูกนี่ต่างหาก ข้างในมันเต็มไปด้วยคุณภาพ และพร้อมจะให้ทุกอย่างที่คุณขอ โดยไม่ต้องการอะไรแลกเปลี่ยน เพราะมันทำจากใจไม่ใช่ผลประโยชน์”

พิศุทธิ์มองสายนํ้าผึ้งอย่างเข้าใจ “คุณรู้เรื่องผมกับกั้งแล้วใช่ไหมครับ? ที่ผมนัดคุณมา เพื่อ จะพูดเรื่องนี้ ผมทราบว่าคุณกับกั้งมีปัญหากัน”

“...แม่คุณ บอกคุณใช่ไหมคะ? สิ่งที่แม่ คุณเข้าใจมันผิด ฉันไม่ได้แย่งสามีกั้ง เขาเป็นของฉันมาก่อน ฉันเคยบอกคุณแล้ว” สายนํ้าผึ้งพยายาม อธิบาย

“ผมทราบครับ ผมไม่โทษคุณสองคน ผมโทษความเห็นแก่ตัวของผู้ชาย”

“งั้นคุณก็เข้าใจ...ว่าฉันไม่ผิด งั้นฉันก็มีโอกาสที่จะถูกคุณเลือกเท่า ๆ กับกั้งสิคะ” นํ้าผึ้งมองพิศุทธิ์อย่างสื่อความหมายในใจ

พิศุทธิ์มองสายนํ้าผึ้งอย่างเข้าใจ “ผมขอ โทษครับ ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นตัวเลือกเลย”

“ถ้าพูดความหมายตรง ๆ คุณไม่เคยเห็นฉันอยู่ในสายตาเลย” นํ้าผึ้งมองอาการนิ่งของพิศุทธิ์ ตีความหมายได้ว่าพิศุทธิ์ยอมรับในสิ่งที่สายนํ้าผึ้งพูด สายนํ้าผึ้งเจ็บปวดเหลือเกิน “งั้นฉันก็ขอให้คุณ โชคดี” พูดจบก็ลุกพรวด! เดินออกไปจากร้านทันที

พิศุทธิ์มองตาม เห็นข้างนอกมีสายฟ้าแปลบปลาบ และเริ่มมีฝนตกปรอย ๆ จึงเดินตามออกไป

กุนตีมาที่ห้องเสื้อ เห็นกะรัตกำลังออกแบบ ชุดแต่งงานของตัวเองอย่างตั้งใจ ก็รู้สึกดี เพราะแต่งงานมา 3 ครั้ง กะรัตไม่เคยลุกขึ้นมาออกแบบชุดแต่งงานด้วยตัวเองสักครั้ง กะรัตบอกว่าตั้งใจจะ ทำให้ดีที่สุด และจะแต่งงานเป็นครั้งสุดท้าย กุนตีเตือนสติน้องสาวอยากให้มีความสุขจริง ๆ จึงบอกว่านอกจากความรักยังต้องมีการให้อภัย กะรัตก็ดูเชื่อฟังดี แต่พอกุนตีบอกให้อภัยสายนํ้าผึ้งด้วย แต่กะรัตได้ยินชื่อก็อารมณ์ขึ้นเลย กุนตียิ่งไม่สบายใจที่น้องสาวยังระงับความโกรธเกลียดไม่ได้

กุนตีชวนน้องออกไปหาอะไรกิน บอกมีร้านอาหารอร่อยอยู่ใกล้ ๆ ทั้งคู่ขับรถออกมาที่ร้านอาหารที่กุนตีบอก แต่ร้านปิด กะรัตเลยชวนไปอีกร้านที่ตนเองเคยไปกิน

สายนํ้าผึ้งเดินฝ่าสายฝนออกมาจนเสื้อผ้าเปียกปอน หัวใจชาเพราะความเจ็บปวดที่สูญเสียความฝันในชีวิตให้กับกะรัตอีกครั้ง พิศุทธิ์เดินตามมาบอกเดินตากฝนจะไม่ดีต่อเด็กในท้อง พิศุทธิ์ถอดสูทจะกันฝนให้ แต่สายนํ้าผึ้งกลับสะบัดแขนไม่ให้พิศุทธิ์แตะต้องตัวเอง นํ้าตาสายนํ้าผึ้งไหลผสมปนกับสายฝน และบอกให้เลิกทำดีกับเธอ พิศุทธิ์บอกว่าเรื่องระหว่างกะรัตและสายนํ้าผึ้งเป็นอดีตไปแล้ว และอยากให้มองอนาคตและเดินไปข้างหน้า และยังอยากให้ทั้งคู่กลับมาเป็นเพื่อนกัน แต่สายนํ้าผึ้งไม่ยอมเป็นเพื่อนกับกะรัตอีก



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 0